Lezersverhaal: de Geest van Om Banna

In februari 2026 reisde lezer Geert Vanmaeckelberghe doorheen Rajasthan en Noord-India. Het was een groepsreis, geen motorreis. Maar motorrijder ben je overal en zo raakte Geert in de ban van een wel erg bijzonder verhaal over een tweewieler. In een tempel nabij Jodhpur wordt namelijk een oude Royal Enfield aanbeden, samen met zijn overleden piloot. Geert, dat mag je eens uitleggen …

Tekst & foto’s: Geert Vanmaeckelberghe

Eerder dit jaar reisden wij doorheen Rajasthan en Noord-India. We maakten er kennis met de hartelijkheid en de toegankelijkheid van de Indische bevolking en gingen frequent met elkaar op de foto. Zoals het hoort in die streek, bezochten we ook tal van paleizen en tempels. Eén tempel trok onze aandacht, want er was daar iets heel bijzonder aan de hand.

In de Indiase deelstaat Rajasthan, ongeveer 50 km van de stad Jodhpur, staat een tempel langs de National Highway. Dat is op zich niet ongebruikelijk, aangezien er in India vrijwel overal tempels te vinden zijn. In deze tempel worden echter een oude Royal Enfield 350cc-motorfiets en zijn verongelukte eigenaar aanbeden.

Het verhaal van de “Om Bana” of “Bullet Baba”-tempel gaat terug tot een ongeluk dat op 23 december 1988 plaats vond. Die dag verloor Om Singh Rathore de controle over zijn motor en botste hij tegen een boom. Hij overleed ter plaatse. Zijn vernielde Royal Enfield Bullet werd naar het politiebureau gebracht. De volgende ochtend bleek de motor verdwenen en iets later werd hij op mysterieuze wijze teruggevonden op de plaats van het ongeval. Denkende dat dit een misplaatste grap was, nam de politie de motorfiets terug mee. Ze maakten de benzinetank leeg en ketende hem vast. De volgende dag waren de kettingen gebroken en stond de motorfiets opnieuw op de plaats van het ongeval …

Na deze spookachtige gebeurtenissen werd de motorfiets definitief naar deze plek verplaatst en werd er een tempel gebouwd met een betonnen podium en een glazen omheining voor de motorfiets. Elke dag stoppen er honderden voorbijgangers om te buigen voor de geest van Om Banna, de motorfietsgod die volgens het geloof bescherming biedt aan reizigers in nood. Ze laten er bloemen achter om de zegen van de godheid te vragen. De tempel heeft ook een eigen priester, die 's ochtends en 's avonds rituelen uitvoert en de plek onderhoudt. De boom waar Singh Rathore tegenaan botste, staat nog steeds voor het heiligdom en is nu versierd met gebedsbandjes, armbanden en touwen.

Tijdens mijn bezoek observeerde ik en maakte ik foto’s. Het waren mannen die hier hun offers brachten en stilstonden bij het schrijn. Ik deponeerde een bijdrage in de urne, want wat niet baat, niet schaadt. Het gaf mij als motorrijder eigenlijk zelfs een goed gevoel.

Hier in India is de motor het meest gebruikte vervoermiddel. De locals gebruiken hun tweewielen als een echte familiewagen: vader, moeder en twee of drie kinderen, het kan allemaal. Vrouwen zitten in amazonezit op de motor, ook op de snelweg. Een helm dragen is verplicht, maar niemand houdt zich daar aan, behalve dan in de hoofdstad Delhi.

Alles wordt per motor vervoerd: bidons melk, stoffen, graan, water, ijzer. Noem het op en je komt het tegen. Wel dacht ik dat er hier hoofdzakelijk Royal Enfields zouden rondtoeren – made like a Bullet, in India. Maar het merk Hero (Honda) heeft de markt overspoeld met hun lichte motoren en scooters. Een Hero kost omgerekend 1.000 euro en een Enfield het dubbele. In de steden kom je echter meer Enfields tegen, waar ze vooral bij de jeugd populair zijn. Door de nauwe straten van Pushkar reden hippe jongeren op hun Royal Enfields door de straten. Zien en gezien worden, dat is ook hier de boodschap.

India is een fascinerende plek, die kleurt en geurt naar meer. Ik kom hier graag nog eens terug, voor een rondreis met de motor. De contacten die je hier met de plaatselijke bevolking kan leggen zijn warm, intens en uniek. Ook vanbinnen zijn het prachtige, mooie mensen.