Op stap met Motomentals - Retr’Opale 2026

Organisatoren Bart en Jessica zijn met de derde editie van Retr'Opale allerminst aan hun proefstuk toe. Hun bedrijf Motomentals groeide de voorbije jaren uit tot een gevestigde naam binnen de offroadwereld. Van opleidingen tot evenementen en avontuurlijke reizen: het aanbod is breed en trekt almaar meer liefhebbers aan. In het weekend van 20 juni trekken we naar Noord-Frankrijk om van dichtbij te ontdekken waarom deze evenementen zo populair zijn.

Bart en Jessica zijn kind aan huis op Camping Des Trolls, een gezellige camping op ongeveer een uur van de Belgische grens, op een boogscheut van de Opaalkust. Ze komen hier al jaren en slaan er voor deze tweedaagse opnieuw hun basiskamp op. Het kampement oogt indrukwekkend: vooral de vrachtwagen, met opvallende bestickering, een volledig uitgeruste werkplaats en zelfs een laspost voor noodherstellingen, trekt meteen de aandacht. De vlaggen van Motomentals wapperen hoog boven het terrein. Heel even lijkt het alsof ik in een Dakar-bivak ben terechtgekomen.

Toch blijkt die indruk al snel verkeerd. Wie een competitief weekend verwacht, heeft het mis. Een dampende hot tub, een knisperend kampvuur en een ontspannen sfeer maken meteen duidelijk dat gezelligheid hier belangrijker is dan snelle tijden of straffe prestaties.

Retro is de norm

Vrijdagavond druppelen de deelnemers één voor één het terrein op. De meest avontuurlijke zielen arriveren met motor en tent, anderen kiezen voor het comfort van een busje of camper. Wie de naam Retr'Opale nog niet had ontcijferd, begrijpt het nu snel: dit evenement draait helemaal rond retro offroadmotoren. Denk aan iconische machines als de Honda XR, de Yamaha XT of een legendarische BMW-boxer zoals die ooit kleur gaven aan de Dakar-rally.

Moderne motoren zijn ook welkom, maar piloten van oudere machines worden gemotiveerd om deel te nemen met een aantrekkelijke korting. Het resultaat is een evenwichtige mix van klassiek en modern. Terwijl de avondzon langzaam zakt, wandelen de deelnemers tussen de motoren door om elkaars trots van dichtbij te bewonderen.

Het is een aandoenlijk tafereel. Groepjes mannen van middelbare leeftijd schuifelen van motor naar motor, handen op de rug, terwijl elk detail nauwkeurig wordt bestudeerd. Met een pint in de hand wordt druk gediscussieerd over restauraties, technische oplossingen en verre reizen. Het heeft bijna iets kunstzinnigs, en eigenlijk is dat ook een belangrijk deel van de charme van dit evenement: zien en gezien worden. Maandenlang sleutelen, restaureren en dromen om die ene motor eindelijk uit de garage te halen, ermee uit te pakken tussen gelijkgestemden en samen te genieten van een mooie rit door Noord-Frankrijk.

Vrije keuze, eigen tempo

Rond zeven uur komt het bivak langzaam tot leven en staat het ontbijt al klaar. Bij Jessica kunnen de deelnemers, na het ondertekenen van de nodige documenten, hun GPX-bestanden ophalen. Daarbovenop krijgen we nog een leuke goodie-bag mee. Daarna verzamelt iedereen voor een briefing, waarin Bart met een dosis gezonde humor enkele belangrijke aandachtspunten overloopt.

Aan enthousiasme geen gebrek. De briefing is nauwelijks afgelopen of een mengeling van uitlaatgassen en motorgeluid stijgt op uit het kamp. De motoren worden gestart, helmen gaan dicht en de vijftig deelnemers trekken eropuit om de nieuwe route te ontdekken.

Bij de start kan je kiezen tussen drie routes: offroad, allroad of volledig onroad. Opvallend genoeg kiest bijna iedereen voor het offroadparcours, en dat zegt veel over het publiek dat Motomentals aantrekt: avontuurlijke zielen die hun motor met plezier eens vuil maken.

Aan het eerste tankstation volgt nog een laatste verzamelmoment, waarna de groep zich snel verspreidt over het glooiende landschap van Noord-Frankrijk. Het concept is eenvoudig: iedereen krijgt dezelfde route en bepaalt zelf met wie en in welk tempo hij rijdt. Sommigen trekken er alleen op uit, anderen vormen spontaan kleine groepjes. Verplichtingen zijn er niet, vrijheid des te meer.

Dat werkt verrassend goed, al bleek de avond voordien al waarom. De sfeer binnen de groep is bijzonder gemoedelijk en nieuwe contacten leggen gaat haast vanzelf. De roots van Motomentals liggen in West-Vlaanderen, dus die tongval hoor je hier natuurlijk het meest.

Het terrein wordt ruiger

Aanvankelijk voert de route ons over verharde wegen, maar al snel duiken we de velden in. We bevinden ons hier middenin TET-gebied. Hoewel het niet mijn eerste keer is in deze streek, zijn de meeste paden en wegen volledig nieuw voor mij. Dat is geen toeval: Bart kent de regio als zijn broekzak en slaagt er, na vijftien jaar ervaring, telkens opnieuw in om een verrassende route uit te tekenen.

Zelfs de dag voordien wordt het volledige traject nog een laatste keer gecontroleerd, om onaangename verrassingen onderweg te vermijden. Die grondige voorbereiding loont: de route biedt een mooie afwisseling tussen smalle singletracks door de bossen, brede gravelwegen en uitdagende onverharde passages.

Ook modder ontbreekt niet op het menu. Sommige plassen zijn dieper dan ze op het eerste gezicht lijken, en vooral de grasbegroeide paden vragen de nodige aandacht: het hoge gras verbergt vaak wat eronder ligt, waardoor je voortdurend moet inschatten wat zich onder het groene tapijt verschuilt. Het geeft het rijden iets onvoorspelbaars, alsof elke meter een kleine gok is.

Die concentratie mag geen seconde verslappen. Wanneer ik op een gladde modderstrook even mijn aandacht verlies, gaat het mis: de motor glijdt weg en belandt in de verhoogde berm naast het spoor. Gelukkig blijft de schade beperkt. Buiten een flink besmeurd motorpak kom ik er zonder kleerscheuren vanaf.

Wanneer we iets later aan een Franse supérette een keurig rijtje motoren zien staan, besluiten ook wij halt te houden. Een fris drankje en een typische Franse koek blijken onweerstaanbaar na enkele uren in het stof. Op de parking, badend in de loden middagzon, genieten we van onze geïmproviseerde lunch terwijl de eerste noodreparaties worden uitgevoerd.

De motoren krijgen het onderweg zwaar te verduren. Hier en daar klinkt wat gemopper wanneer een bout loskomt of een onderdeel het begeeft, maar eigenlijk weet iedereen dat net die momenten deel uitmaken van het avontuur. Er schuilt een zekere voldoening in het onderweg oplossen van problemen met een combinatie van improvisatie, ervaring en een flinke dosis vindingrijkheid. Met wat plak- en spuugwerk geraakt de motor meestal weer rijklaar en kan de tocht verdergaan.

De namiddag bouwt verder op het ritme van de voormiddag. Het landschap wordt nog glooiender, de vergezichten steeds indrukwekkender. In de verte verraden stofwolken de passage van andere groepjes motorrijders. Vooral de deelnemers die volledig in retrostijl gekleed zijn, vormen samen met hun klassieke offroadmotoren een prachtig plaatje. Het lijkt alsof ze rechtstreeks uit een Dakar-rally van veertig jaar geleden zijn weggereden, en in dit decor komen ze helemaal tot hun recht.

Pinten, vlees en goede muziek

Na een lange en bijzonder geslaagde eerste dag keren de deelnemers één voor één terug naar het bivak. Overal ontstaan kleine groepjes waarin de belevenissen van de dag enthousiast worden uitgewisseld: nieuwe routes, (bijna-)valpartijen en onverwachte ontmoetingen worden breed uitgesmeerd.

Niet alleen de rijders hebben aandacht nodig. Sommige motoren verdwijnen via de laadklep de vrachtwagen in voor een grondige inspectie of een snelle herstelling. Anderen laten het sleutelen voor wat het is en kiezen voor een welverdiende pint. Nog beter is de combinatie van een koud drankje en een plaatsje in de hot tub, waar het stof van de dag langzaam van lijf en leden spoelt.

Ondertussen draaien de beenhammen rustig aan het spit. De geur verspreidt zich over het hele terrein en maakt duidelijk dat het avondmaal niet lang meer op zich zal laten wachten. Na een dag vol stof, modder en kilometers smaakt het eten des te beter, en iedereen schuift met zichtbaar plezier aan tafel.

Maar daarmee is de avond nog lang niet voorbij. Na het eten neemt een coverband van The Doors het over van de platenspeler. Sommigen blijven rustig zitten met een drankje in de hand, anderen wagen zich aan een danspasje. De muziek, het kampvuur, de motoren op de achtergrond en de ontspannen sfeer zorgen voor een bijzonder gezellige avond. Wanneer de laatste bisnummers gespeeld zijn en het terrein langzaam tot rust komt, keert iedereen naar zijn tent of camper. Het is de perfecte afsluiter van een dag die volledig draaide om motoren, avontuur en kameraadschap.

Tandje bijsteken

De volgende ochtend komt het bivak merkbaar trager op gang. De rit en het optreden van de vorige avond hebben duidelijk hun sporen nagelaten. Met hier en daar een geeuw en een extra kop koffie vertrekt de groep uiteindelijk met lichte vertraging voor de tweede etappe.

De eerste kilometers lijken nog sterk op die van de dag voordien, maar zodra we het onverharde gedeelte induiken wordt duidelijk dat Bart het niveau vandaag een tikje hoger heeft gelegd. De paden zijn technischer, de ondergrond verraderlijker, en valpartijen zijn dan ook geen uitzondering. Gelukkig blijft de schade meestal beperkt tot een gedeukt ego en een extra laag modder op mens en machine.

Geïmproviseerde sporen langs akkers en weilanden maken het er niet eenvoudiger op. Toch is het net die uitdaging die de rit zo aantrekkelijk maakt. Even later ploeteren we stapvoets door diepe moddergeulen waarin je je voeten hoog in de lucht moet houden. Meer dan eens vraag ik me af hoe de BMW-boxers uit de groep zich hier doorheen worstelen.

Wanneer de route later door een rustige vallei slingert, stop ik even om van het uitzicht te genieten. Ik ga in het gras liggen en luister naar de stilte. Die rust duurt echter niet lang: een groepje deelnemers passeert en ik haast me om enkele foto's te maken. Zodra ze uit beeld verdwijnen, spring ik opnieuw op de motor om een volgende fotolocatie te zoeken. De KOVE 800X Rally waar ik vandaag op mag rijden, geeft me zoveel vertrouwen dat ik misschien iets té enthousiast word. In een krappe U-bocht, verscholen in de schaduw en bezaaid met vochtige, met mos bedekte stenen, gaat het fout. Voor ik het goed en wel besef, lig ik tegen de grond.

Zelf kom ik er zonder noemenswaardige kleerscheuren vanaf, maar het stuur staat zichtbaar scheef. Met wat kracht krijg ik het gedeeltelijk terug in positie, al is de boodschap duidelijk: na twee dagen stevig terreinwerk is het misschien verstandig om geen risico's meer te nemen. Met een voldaan gevoel zet ik vroeger dan voorzien opnieuw koers richting het bivak.

Succesformule

Daar word ik opnieuw hartelijk ontvangen door Bart en Jessica. Terwijl ik afscheid neem en de terugreis aanvat, maak ik de balans van het weekend op. Die valt bijzonder positief uit. Opvallend veel deelnemers die ik sprak, waren niet aan hun eerste Retr'Opale toe, en dat zegt veel over de aantrekkingskracht van het evenement.

Wat vooral blijft hangen, is de sfeer. Geen opgeblazen ego's of stoerdoenerij, maar een hechte groep liefhebbers die samen wil genieten van mooie routes, uitdagende paden en goed gezelschap. Iedereen kwam hier met hetzelfde doel: de nieuwste routecreaties van Bart ontdekken in een mooi stukje Frankrijk, net over de grens.

Voor € 329 kregen de deelnemers twee ontbijten, twee avondmaaltijden, zorgvuldig uitgewerkte routes, een liveoptreden, een campingplaats en uitgebreide mechanische ondersteuning. Eigenaars van motoren van vóór 1999 kregen bovendien € 50 korting, een leuke stimulans om het retrokarakter van het evenement extra in de verf te zetten.

Wie zin heeft gekregen om zelf eens mee te rijden, houdt de activiteiten van Motomentals best goed in de gaten. Naast Retr'Opale organiseren Bart en Jessica nog verschillende themaweekends, ook tijdens de wintermaanden. Snel beslissen is wel de boodschap, want de evenementen zijn vaak ruim op voorhand volzet. En dat zegt misschien nog het meest over de kracht van hun succesformule.

Tekst en foto's: Charly de Kinderen