Rij-indruk: KTM 990 RC R

Ik durf te stellen dat de KTM RC 8 R een van de redenen is waarom ik vandaag met motor rijd. Het was de motorposter in mijn jongenskamer. Urenlang staarde ik naar het agressieve silhouet, dromend van een sensationele rit met de brutale V-twin. Intussen verdween de RC 8 R uit de catalogus van KTM en groeide hij uit tot een gegeerde youngtimer. Met een beetje verbeelding zien we in de nieuwe KTM 990 RC R vandaag een moderne opvolger — de eerste échte straatlegale sportmotor van KTM sinds de RC 8 R. Om de motor grondig te testen vertrok ik op een driedaagse langs enkele circuits in Noord-Frankrijk. Een trip die bovendien zou uitmonden in een bijzondere en toevallige ontmoeting.

De KTM RC 8 R was een van de meest opvallende motoren van de voorbije twintig jaar. Het ontwerp wekt ook vandaag nog ontzag op en voelt op geen enkele manier gedateerd aan: geef deze motor moderne ledverlichting en een tft-scherm, en je zou zonder moeite geloven dat het om een gloednieuw model gaat. Zijn opvolger heeft dus grote schoenen te vullen — gelukkig is KTM niet bepaald vies van een opvallend ontwerp, en met de 990 RC R slaan de Oostenrijkers opnieuw de nagel op de kop. De blikken van omstaanders spreken boekdelen: wanneer ik door de Franse dorpen rijd, vallen de monden van menig puber open, net zoals dat vijftien jaar geleden bij mij gebeurde.

Knap plaatje

Zoals het tegenwoordig hoort, heeft ook deze sportmotor winglets. Toegegeven, tijdens de eerste golf van de winglet-hype vond ik ze nogal overbodig ogen, zeker op straatmotoren — maar op de 990 RC R misstaan ze allerminst. De brandstoftank heeft een mooi sculptuur en straalt kracht uit. De zwarte tankdop vormt een knap contrast met het felle oranje, een kleur die blijkbaar nooit gaat vervelen. Ook het duozadel verdient enige aandacht: het is ongeveer zo groot als een zakdoek en heeft de vorm van een pijl. Een passagier hieraan blootstellen lijkt op zijn zachtst gezegd een vorm van masochisme. Ik kan nog wel even doorgaan over het design, maar een lang verhaal kort: de 990 RC R is een plaatje om naar te kijken. Niet zo extreem als de RC 8 R, maar toch betrap ik mezelf vaker dan ooit op het nastaren van deze motor.

Onderhuids maakt KTM voor de 990 RC R gebruik van het platform van de 990 Duke. De V-twin verdween al een hele tijd geleden uit deze cc-klasse bij KTM, maar de tweecilinder-in-lijn is ondertussen voldoende doorontwikkeld om danig te imponeren. Met net geen 130 pk zit je naar mijn mening dicht bij de sweet spot van wat je op de openbare weg én het circuit nodig hebt: meer dan voldoende vermogen om stevig te accelereren, zonder dat de motor je bij de minste draai aan het gas de stuipen op het lijf jaagt. Daarmee komt de 990 RC R in het rijtje van de Yamaha R9 en de Ducati Panigale V2 terecht — het zijn dan ook deze twee motoren die in mijn achterhoofd zitten wanneer ik een vergelijking maak. Samen lijken ze het sportieve segment nieuw leven in te blazen, en dat met prijzen die ver onder die van de 1.000cc-klasse liggen. Die laatste is voor velen, mezelf inbegrepen, intussen simpelweg te hoog gegrepen om nog écht volop van te kunnen genieten, zowel op als naast het circuit.

Supersport in toertenue

Ik haal de motor op in Gembloux, nota bene met een Royal Enfield Classic 650 — een bizar zicht, een leren racepak op een klassieke retro. Ik ben dan ook blij wanneer ik van motor kan wisselen voor eentje die net iets beter bij mijn outfit past. Het team van KTM heeft de 990 RC R zowaar uitgerust met een ruime tanktas en een zadeltas. Een beetje zonde, want de prachtige lijnen van de motor verdwijnen volledig achter die lompe vormen, maar ik heb ze wel nodig: het plan is om drie dagen met deze KTM op pad te gaan en onderweg twee circuitdagen mee te pikken.

Via een gezellige, kaarsrechte N-weg zoals we die alleen in België kennen, rijd ik dwars door Wallonië en rond Charleroi heen, richting Beaumont, vlak bij de Franse grens. Het eerste uur is weinig om gelukkig van te worden — ik besef al snel dat de combinatie van een sportieve zitpositie, temperaturen boven de dertig graden en een leren racepak niet meteen garant staat voor een comfortabele rit. De zithouding is bovendien veel sportiever dan verwacht, en ook de vering staat opvallend strak afgesteld. Je kunt die uiteraard naar hartenlust bijstellen, maar de 990 RC R lijkt sowieso niet op zoek naar compromissen. Dit is geen sportmotor waarmee je rustig kunt toeren om vervolgens af en toe eens een circuitdag mee te pikken — deze motor heeft één duidelijk doel: zo snel mogelijk rond een circuit gaan.

Folembray: eerste kennismaking

De mist hangt nog tussen de dennenbomen wanneer ik aankom op het circuit van Folembray, en er hangt duidelijk regen in de lucht. Een extra set regenbanden heb ik uiteraard niet bij, dus moet ik het doen met de Dunlop Sportsmart. Prima banden, maar in de regen lijkt het me toch verstandiger om te wachten tot het asfalt opdroogt. Gelukkig warmt de lucht snel op en droogt het circuit na een korte bui verrassend vlot op. Om elf uur rijd ik de pitlane uit voor mijn eerste sessie, helemaal alleen zelfs — de enige andere motorrijder op het circuit besluit te wachten tot de namiddag.

KTM voorziet zijn nieuwe modellen van indrukwekkende tft-schermen, en ook op de 990 RC R is dat niet anders. Het horizontale touchscreen zit weliswaar goed verscholen onder de kuip, waardoor de bediening niet optimaal is, maar het is op zich al bijzonder dat een hardcore sportmotor überhaupt met zo'n gigantisch scherm wordt uitgerust. Je kan kiezen uit verschillende rijmodi, waaronder Sport en Track, en ik besluit mijn eerste sessie in Sport te beginnen — de elektronica grijpt daarin net iets nadrukkelijker in dan in Track.

De eerste ronden verlopen voorzichtig: bandenwarmers heb ik uiteraard niet in mijn tanktas zitten, en de bochten van Folembray vragen bij hoge snelheden sowieso om de nodige focus. Na vier ronden voer ik het tempo op, en al is een definitieve conclusie op dit moment nog wat voorbarig — ik heb tenslotte nog twee dagen te gaan — ben ik nu al onder de indruk. Van de Brembo-remmen bijvoorbeeld, met hun opvallende koelsleuven, maar ook van de quickshifter, die zich door niets van de wijs laat brengen en zowel op als neer met het grootste gemak schakelt. Ook de sportieve zitpositie komt hier logischerwijs volledig tot zijn recht. Hoewel ik net iets te groot ben om op de rechte stukken vlot onder de voorste kuip te duiken, zit ik verder voldoende ruim: mijn knieën vallen precies in de uitsparingen van de benzinetank, en ook het heen-en-weer schuiven gaat vlotter dan ik van veel andere sportmotoren gewend ben. Het zadel heeft weinig mousse en voelt behoorlijk hard aan, maar dat helpt uiteindelijk wel om je lichaam makkelijk over de motor te verplaatsen.

Tegen het einde van de dag is het asfalt kurkdroog en kan ik bijna blind over het circuit rijden. Folembray is niet het meest technische circuit, en de ideale rijlijnen en rempunten worden ronde na ronde duidelijker. Ik schakel de motor over naar Track en activeer meteen de laptimer, die me echter al snel te veel afleidt. Die snellere rondetijd laat ik maar voor wat ze is. De elektronica is in deze modus nog steeds niet volledig uitgeschakeld, al kan dat uiteraard wel. Wanneer ik uit een scherpe bocht iets te enthousiast op het gas ga, merk ik dat de tractiecontrole nog uiterst subtiel bijstuurt — zo subtiel dat je het eigenlijk alleen doorhebt omdat het lampje op het dashboard oplicht.

Het is best indrukwekkend hoe eenvoudig een motor van dit kaliber te rijden is. Het voelt bij momenten bijna alsof je met deze KTM onmogelijk kunt vallen. Toch hou ik, met het idee dat ik ook nog met deze motor naar huis moet rijden, een zekere veiligheidsmarge aan. Maar hoe langer ik rondjes draai, hoe meer ik onder de indruk ben van deze machine.

Alsof mijn ervaring op het circuit van Folembray nog niet memorabel genoeg was, blijkt eigenaar Fred ook nog eens twee RC 8 R's in zijn garage te hebben staan. Hij haalt ze tevoorschijn en zet ze op het circuit — mijn geluk kan niet op. Een luide stem in mijn hoofd schreeuwt dat ik naar een testrit moet vragen, maar ik wil zijn goedwillendheid niet verder op de proef stellen. Het is een leuke vergelijking, en opnieuw valt op dat, hoe geslaagd het nieuwe ontwerp van de 990 RC R ook is, de oude KTM RC 8 R een eeuwige klassieker zal blijven.

Les Écuyers: precisie op de proef

De volgende ochtend trek ik naar het circuit van Les Écuyers, eveneens in Noord-Frankrijk, waar Trackdays een circuitdag organiseert. Deze keer zijn we duidelijk niet met twee motorrijders: er staan naar schatting een tachtigtal ervaren en minder ervaren piloten aan de start. Ook het circuit is compleet anders van karakter. Les Écuyers telt veel meer krappe bochten en slechts een beperkt aantal rechte stukken, waardoor het er vooral op aankomt om het koppel onderin van de tweecilinder na elke bocht optimaal aan te spreken en de precisie van de 990 RC R verder op de proef te stellen.

Nog meer dan op Folembray duurt het even om het circuit onder de knie te krijgen. Onvermijdelijk maak ik enkele fouten: te laat remmen, te bruusk op het gas, of simpelweg een verkeerde lijn. De KTM bedekt het allemaal met de mantel der liefde — opnieuw voelt het bizar hoe vergevingsgezind deze motor is. De tweecilinder biedt een breed bereik aan bruikbaar vermogen: zowel onderin als bovenin trekt het motorblok lekker door, waardoor je eigenlijk nooit het gevoel krijgt dat je in de verkeerde versnelling zit. Op het krappe circuit schipper ik voortdurend tussen de tweede en derde versnelling, en beide werken op hun eigen manier uitstekend.

Nieuwe benchmark

De benchmark — zo noemen we het product dat binnen zijn segment de referentie bepaalt. En zo durf ik de KTM 990 RC R wel te labelen. Vorig jaar reden we met de Yamaha R9 en de Ducati Panigale V2 S, en toen veroverde de R9 mijn hart. Maar mocht ik morgen de kans krijgen om opnieuw tussen de Yamaha en deze KTM te wisselen, dan heb ik sterk het vermoeden dat de Oostenrijker me nog meer zou verbluffen. De 990 RC R voelt lichter en preciezer aan, de quickshifter heeft zich geen enkele keer verslikt, de remmen behoren tot de beste die ik ooit heb getest, en, niet onbelangrijk, ook de oranje verschijning doet mijn hart stiekem net iets sneller slaan.

Daar staat wel een prijskaartje tegenover: de KTM is meteen zo'n 2.000 euro duurder dan de Yamaha, al blijft hij nog steeds goedkoper dan de Italiaan. Bovendien is er ook een Track-versie van de 990 RC R beschikbaar, die de verlichting en spiegels achterwege laat en wordt geleverd met een blanco kuip die je volledig naar eigen smaak kunt bestickeren. Het maakt duidelijk dat KTM deze 990 RC R serieus neemt als sportmotor — dit is geen motor die alleen maar werd getekend om op te vallen. Op het circuit maakt de KTM indruk met zijn precisie, elektronica, remmen en toegankelijkheid; op de openbare weg is het daarentegen bij momenten behoorlijk afzien. Maar afzien met plezier? Als die twee woorden ergens in dezelfde zin passen, dan is het wel voor deze motor.

Tekst: Charly de Kinderen

Foto’s: Charly de Kinderen, Kathy Jansen (Track Days)