Tijdens testritten laat ik apps vaak links liggen. Motorrijden is voor mij bij uitstek een manier om even te ontsnappen aan schermen. Toch kunnen we er vandaag de dag niet meer omheen: bijna elk zichzelf respecterend motormerk heeft een eigen app voor onze onmisbare smartphone. Maar over hoe goed die werken, horen we zeer wisselende berichten. Hoog tijd voor een tussenstand.
We beginnen bij de Aziatische merken. Bevestigen ze het cliché van technisch vernuft? Of maken ze het voor ons Europese brein juist onnodig complex? We namen de proef op de som bij Suzuki, Kawasaki, Yamaha, CFMOTO en Honda.
Testaanpak
Voor deze test gingen we telkens op dezelfde manier te werk. Hoe snel komt de eerste verbinding tot stand? Herkent het systeem je smartphone en headset automatisch bij een volgende rit? En maakt het merk gebruik van een eigen app, of kiest het voor een universele oplossing zoals Apple CarPlay?
Van elk merk namen we het model met de meest geavanceerde connectiviteitsfuncties, dus het toestel met het nieuwste TFT-display, de meest actuele software en de meeste geïntegreerde mogelijkheden. Zo kregen we een eerlijk beeld van waar elk merk vandaag staat en hoe gebruiksvriendelijk het allemaal echt is.